این کارشناسان ایرانی فوتبال‌های اروپایی هم چقدر دانش و جسارت داشتند و من نمی‌دونستم. انگار فوتبال ایران آنقدر پیشرفت کرده که حالا می‌تونیم حتی فوتبال‌های سطح اول اروپایی را هم مورد آنالیز و کارشناسی قرار دهیم! در دلم خطاب به کارشناس فوتبال حاظر در TV‌ می‌گویم: تو اگر طبیب بودی سَر خود دوا نمودی… کاش یک نفر از اهالی فوتبال پیدا بشه و با در اختیار قراردادن امکانات، بهشون بگه بابام جان، انگلیس و چلسی را پیشکش، لطفاً در برابر تیم ژاپن یک نتیجه‌ی مساوی بگیرید. یکی از جمله‌ی کسانی که معمولاً از مباحث کارشناسی‌اش استفاده می‌کنم جناب آقای افشین پیروانی است. اگر اندکی اهل فوتبال باشید می‌دانید که افشین پیروانی همان کسی است که تا چند سال قبل در خط دفاعی تیم ملی و باشگاه پرسپولیس بازی می‌کرد. بازی در خط دفاعی هم یک اصل کلی دارد، اینکه هر توپی را که نمی‌دانستی باید چکار کنی، به سمت OUT روانه کنی. آقای پیروانی مدافع بدی نبود اما تا جایی که من حضورذهن دارم، توپ‌های بازیکنانی نظیر جواد زرینچه یا مهدی پاشازاده، کمتر به OUT می‌رفت. کارشناسی که اگر بعد از پایان دوران بازیکنی‌اش، توسط امیر قلعه‌نوعی برای کسب تجربه جزء کادر شلوغ مربیگری تیم ملی انتخاب نمی‌شد، شاید امروز همان چندماه سابقه‌ی مربیگری هم در پرونده‌ی ورزشی‌اش نبود. شنیده‌اید که گویند مُشت نمونه‌ی خروار است؟ به نظر من اگر توی ایران کارشناسی داشته باشیم، آقایان امیر حاج‌رضایی، مجید جلالی و مرتضی محصص آنهم فقط در حد آسیا.
۱۳۸۶/۱۰/۱۴